(+9821) 22688818

ساسپنشن کاف واژن (درمان بیرون‌زدگی واژن بعد از هیسترکتومی و درآوردن رحم)

پرولاپس واژن (بیرون‌زدگی واژن)

افتادگی واژن به برآمدگی داخلی و رو به پایین دیواره‌های واژن گفته می‌شود. عدم پشتیبانی عضلات دیواره واژن باعث ضعف، خم شدن و افتادگی واژن می‌شود. از علل دیگر این عارضه می‌توان به ضعف در ساختارهای حمایتی رحم، کف لگن و واژن اشاره کرد.



  • ضعف در دیواره قدامی (سیستوسل) و خلفی (رکتوسل) واژن
  • ضعف در پشتیبانی از رحم (افتادگی رحم)
  • ضعف در قسمت فوقانی واژن (انتروسل)


  • زایمان: زایمان‌های طولانی مدت همراه با تولد نوزادان بزرگ
  • یائسگی: کاهش هورمون استروژن در دوران یائسگی می‌تواند باعث ضعیف شدن کلاژن بافت‌های کف لگن و پرولاپس واژن (بیرون‌زدگی واژن) شود.
  • عوامل ژنتیکی


پرولاپس واژن (بیرون‌زدگی واژن) در 40-30 درصد از زنان وجود دارد. این بیماری ممکن است در هر سنی اتفاق بیفتد اما بیشترین شیوع پرولاپس واژن (بیرون‌زدگی واژن) در زنان 50 سال به بالا و یائسه است.

  • ورزش کردن به طور منظم مخصوصاً قبل و بعد از زایمان
  • جلوگیری از ایجاد یبوست
  • داشتن وزن ایده‌آل
  • خودداری از بلند کردن وسایل سنگین
  • جلوگیری از آسیب به کانال واژن هنگام زایمان


  • اختلال در تخلیه روده
  • اختلال در تخلیه مثانه
  • یبوست
  • درد شدید در دوره پریود
  • درد حین رابطه جنسی


تشخیص پرولاپس واژن (بیرون‌زدگی واژن) و تعیین شدت آن با معاینه لگن، انجام می‌شود. هنگام معاینه، دیواره قدامی، دیواره خلفی و قسمت فوقانی واژن از نظر وجود پرولاپس مورد ارزیابی قرار می‌گیرند. بعد از تشخیص، نوع پرولاپس از مرحله 6-0 دسته‌بندی می‌شود.

درمان‌های غیر جراحی

  • پساری وسیله‌ای است که در واژن قرار داده می‌شود و می‌تواند از رحم و واژن پشتیبانی کند.
  • استفاده از درمان استروژنی به منظور تقویت واژن
  • تغییر در نحوه زندگی مانند ورزش کردن و کاهش وزن
  • فیزیوتراپی و تقویت عضلات کف لگن

جراحی

در صورتی که درمان‌های غیر جراحی مؤثر واقع نشوند، درمان جراحی با تشخیص متخصص زنان انجام خواهد شد. روش‌های درمان جراحی عبارتند از:

  • کلپورافی قدامی: ترمیم دیواره قدامی واژن
  • کلپورافی خلفی: ترمیم دیواره خلفی واژن
  • ساسپنشن کاف واژن (درمان بیرون‌زدگی واژن بعد از هیسترکتومی و درآوردن رحم) به روش لاپاراسکوپیک: هدف از انجام این روش، پشتیبانی از واژن و رحم است. در ساکروکولپوسکوپی از یک مش به منظور نگهداشتن واژن در مکان آناتومیکی مناسب، استفاده می‌شود.


ساسپنشن لاپاراسکوپیک لیگامان یوتروساکرال

لیگامان‌های یوتروساکرال ساختارهای پشتیبانی قوی هستند که از یک طرف به سرویکس (گردن رحم) و از طرف دیگر به ساکرال متصل شده‌اند. در این روش به منظور پشتیبانی از واژن، لیگامان‌های یوتروساکرال به قسمت فوقانی واژن اتصال می‌یابند. همچنین این روش می‌تواند از طریق جراحی شکمی و واژنی نیز انجام شود. درصد موفقیت این تکنیک حدود 90-80 درصد است.

ساسپنشن لاپاراسکوپیک واژن با استفاده از مش

ساکروکولپوسکوپی یکی از مرسوم‌ترین روش‌های لاپاراسکوپی ترمیم پرولاپس واژن (بیرون‌زدگی واژن) است. در این روش، یک مش به لیگامان طولی قدامی متصل می‌شود. درصد موفقیت این تکنیک بیش از 90 درصد است.

ساسپنشن لاپاراسکوپیک ایلوکوکسیژیال

در این روش، عضلات ایلوکوکسیژیال بالا کشیده شده و به دیواره‌های طرفی لگن متصل می‌شوند. این روش ساده، بی‌خطر و بدون نیاز به برش در واژن است و باعث اتصال دائم عضلات دیواره واژن می‌شود. درصد موفقیت این تکنیک حدود 95 درصد است.


  • درد کمتر
  • از دست دادن خون کمتر
  • ریسک عفونت کمتر
  • زخم‌های کوچکتر
  • بستری کوتاه‌تر در بیمارستان


  • آسیب به رحم در حدود 10-1 درصد از موارد
  • مشکلات بیهوشی
  • خونریزی و هماتوم
  • عفونت بعد از عمل